وقتی خسته از همه جا و همه کس بهت نگاه کردم برام لبخند زدی.وقتی از آدمای

 دو رو برم دلم گرفت و دنیا غم ها شو بهم ارزونی کرد تو به قلب من آرامش

دادی .تو با حضورت به خنده هام هدف دادی و به گریه هام دلیل دادی و به

نفس کشید نم رنگ دادی.

وقتی برای اولین بار از دیگران حرف نا حق شنیدم راه تازه ای برام باز کردی تا

گذشت و بخشش رو یاد بگیرم.وقتی عشقت رو بهم بخشیدی و ازم پس گرفتی

فهمیدم معادله ی زندگی نه غصه خوردن واسه ندا شته هاس نه شاد بودن واسه

داشته ها و وقتی به ازای نداشته ها چیزای دیگه ای بهم دادی اون وقت به

مهربونیت پی بردم و  فهمیدم که باید بیشتر از اون چه که هست مهربون باشم .

زندگی برای من وقتی معنا میده که تو کنارم باشی.

(( زندگی بهانه می خواد چه بهانه ای قشنگ تر از تو))