چرا هیچ وقت به این فکر نکرده بودم که جایی به نام بهشت گمشده هست و من باید پیدایش

کنم؟

خوشحالم از این که فرصت کردم به بهشت گمشده ام فکر کنم....راستش اول فکر کردم بهشت  

گمشده ای  که من به دنبالش می گردم مختص من و زندگیه منه. ولی هر چی بیشتر بهش فکر

کردم دیدم برای رسیدن به اونجا خیلی چیزها هست که به هم وصله.

یه حسی به من میگه بهشت گمشده خیلی نزدیکتر از هر چیز دوره٬ به نزدیکی بویی که تویه

شامه منه٬ نوری که به چشمم می خوره و صدایی که می شنوم. مثه یک نگاه معصوم کودکانه

و یه لبخند واقعی از کودکی معصوم. مثه صدای خنده وزلال گریه ٬ مثه آشنا شدن یه غریبست٬

مثه بـه آب زدن تو روزایـه گرم تابـستون یـا گرم شـدن زیر یه کرسـی که بـوی زغالـش ایـجاد

صمیمیت می کنه.مثه بارون ٬ پاییز ٬ شکوفه ٬ نسیم ٬ و... می مونه.

بهشت گمشده همین جاست ٬همین دمه٬ همین لحظه است  ٬ همین نفسه ٬ نه یک قدم عقب تر

تویه گذشته و نه یه یک قـدم جلوتر تویه آِینده بلکه هـمین دمه کـه توش کـینه دروغ  تـرس و

بغض نیست.

همین دم که فقط یه دمه وبس یه نفس برای  زندگیه.

آره رفیق بهشت گمشده به همین نزدیکیست. نزدیکه نزدیک نزدیک      

اگـه تـا روز قیـامـت داشـتنـت نبـاشـه قـسمـت

چشم به راهه تو می مونم با دلی پر از صداقت

اگــه جــایه تـو به این دل همه دنیـا رو ببخشـن

می گذرم از هر چه دارم اگه باشی عاشــقه من

سرسپرده تو هستم F